خمیر زن آزمایشگاهی بر اساس برش شدید ایجاد شده توسط یک جفت تیغه های چرخان و بهم پیوسته (معمولاً Z{0}}شکل) عمل می کند. این عمل باعث می شود که مواد پلاستیکی نیمه خشک یا لاستیکی چسبناک به سرعت واکنش نشان دهند و به اختلاط یکنواخت دست یابند. این تجهیزات برای ترکیب، ورز دادن، خرد کردن، پراکندگی و پلیمریزاسیون مجدد مواد با ویسکوزیته بالا و بسیار الاستوپلاستیک مناسب است.
خمیرکن های آزمایشگاهی معمولاً دارای ساختاری افقی با تیغه های دوقلوی موازی هستند. دو تیغه Z شکل با سرعت‌های متفاوتی می‌چرخند و نیروهای برشی، فشردن و اختلاط قوی روی مواد اعمال می‌کنند. تیغه های همزن معمولاً دارای طراحی مارپیچ دوتایی-به شکل Z هستند. این پیکربندی -حرکت دو جهته-فشردگی محوری و برش شعاعی- را تسهیل می‌کند و در نتیجه پودرها و خمیرهای مختلف را به طور مؤثر و یکنواخت ورز می‌دهد.
ساختار تجهیزات
خمیر گیر آزمایشگاهی از شش جزء اصلی تشکیل شده است: مجموعه ورز دهنده، پایه ماشین، سیستم هیدرولیک، سیستم محرک، سیستم خلاء و سیستم کنترل الکتریکی.
مجموعه ورز دهنده شامل محفظه اختلاط (تغار)، شفت تیغه ها، دیواره های جانبی و درب محفظه می باشد. اجزایی که در تماس مستقیم با مواد هستند-مانند محفظه، تیغه ها و دیواره های جانبی-معمولاً از فولاد ضد زنگ، فولاد آلیاژی یا فولاد منگنزی ساخته می شوند. سیستم هیدرولیک از یک ایستگاه هیدرولیک برای راه اندازی دو سیلندر کوچک و دو سیلندر بزرگ استفاده می کند که عملکردهایی مانند باز کردن و بستن درب اصلی و کج کردن محفظه اختلاط را امکان پذیر می کند. همچنین از عملیات اختلاط خلاء پشتیبانی می کند.
سیستم محرک از یک موتور، یک کاهنده سرعت و چرخ دنده تشکیل شده است که موتور بر اساس مدل خمیرگیر خاص انتخاب می شود. در حین کار، موتور نیرو را از طریق یک کوپلینگ الاستیک به کاهنده سرعت منتقل می کند. سپس مکانیسم خروجی "تیغه سریع" را برای دستیابی به سرعت چرخشی مشخص شده به حرکت در می آورد.
